اسلایدر

*** جلسه قرآن وعترت کاشان
سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
جمکرانی شویم
[ و ابن جریر طبرى در تاریخ خود از عبد الرحمن پسر ابى لیلى فقیه روایت کرده است ، و عبد الرحمن از آنان بود که با پسر اشعث براى جنگ با حجاج برون شد . عبد الرحمن در جمله سخنان خود در برانگیختن مردم به جهاد گفت : روزى که با مردم شام دیدار کردیم ، شنیدم على ( ع ) مى‏فرمود : ] اى مؤمنان آن که بیند ستمى مى‏رانند یا مردم را به منکرى مى‏خوانند و او به دل خود آن را نپسندد ، سالم مانده و گناه نورزیده ، و آن که آن را به زبان انکار کرد ، مزد یافت و از آن که به دل انکار کرد برتر است ، و آن که با شمشیر به انکار برخاست تا کلام خدا بلند و گفتار ستمگران پست گردد ، او کسى است که راه رستگارى را یافت و بر آن ایستاد ، و نور یقین در دلش تافت . [نهج البلاغه]
 

 

 

جلسه قرآن وعترت کاشان

مردم کاشان مثل سایر هموطنان کشورمان در تمامی تظاهرات و اعتراض به رژیم شاهنشاهی  شرکت داشتند مراسم اعتراض معمولا توسط جوانان از فلکه قاضی اسدالله شروع و به خیابان امام خمینی ره ( شاه عباس سابق ) ختم میشد

روزنامه های آن موقع بسیار کم از شهرستانها گزارش تهیه میکردند لذا تظاهرات کاشان رسانه ای نشد و هنوز هم ناگفته هایی وجود دارد که به نسل سوم گفته نشده است خوب است که یه مرکزی نمیدونم نهادی از پیش کسوتان  اجتماعات انروز  گزارشی تهیه و به همراه عکسها و دیگر اسناد آن را به نسلهای بعد انتقال دهد

 





  • کلمات کلیدی :

  • ::: چهارشنبه 92/11/16 ::: ساعت 5:43 عصر :::   توسط جلسه قرآن و عترت امام حسن مجتبی ع کاشان به مدیریت آقای حمامی 
    نظرات شما: نظر

     


     

     

    ماه محرم در مکتب تشیع یادآور نهضت حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) و حماسه‌ جاودان کربلاست



     ماه محرم، نخستین ماه از ماه های قمری است و علت نامگذاری آن به محرم،‌به این دلیل است که در زمان جاهلیت، جنگ در این ماه را حرام می‌دانستند و روز اول محرم را اول سال قمری قرار می‌دادند.

     ماه محرم در مکتب تشیع یادآور نهضت حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) و حماسه‌ جاودان کربلاست.  و یادآور دلاورمردی‌های یاران با وفای اباعبدالله الحسین(علیه السلام)، فداکاری‌های زینب کبری(سلام الله علیها)، حضرت سجاد(علیه السلام) و همه‌ اسرای کاروان.

     یادآور خطبه‌ها و شعارهای آگاهی‌بخش سید و سالار شهیدان، نطق آتشین حضرت زینب(سلام الله علیها) و خطابه‌ غرّای زین العابدین(علیه السلام) است.

     و یادآور استقامت حبیب بن مظاهر و شهادت عون و جعفر و... است.

     این ماه، ماه پیروزی خون بر شمشیر و حق بر باطل است.

     در فرهنگ شیعه، نام محرم با عاشورا، کربلا و امام حسین(ع) آمیخته شده، گویی محرم جز حسین و کربلا معنا ندارد.

     وظیفه پیروان امام حسین(ع) و شیعیان آن حضرت، عمل به سیره و رفتار آن بزرگوار است.

    چراغ فروزانی که اباعبدالله الحسین(ع) روشن کرد، روشنایی‌بخش راه پیروان اوست. بنابراین، دوستداران و شیفتگان آن حضرت وظیفه دارند با عزاداری و سوگواری در شهادت آن حضرت و یاران باوفایش، این مشعل هدایت را برای همیشه تاریخ روشن نگه دارند.

     عزاداری برای سالار شهیدان از جنبه‌های دیگر نیز مورد توجه است که عبارتند از:

     تولّى و تبرّى: دوست داشتن دوستان خدا؛ یعنی پیامبر اکرم(ص) و خاندان او و بیزاری جستن از دشمنان خدا؛ یعنی دشمنان پیامبر و خاندان او.

    عزاداری نیز ادای تکلیف تولّى و تبرّى است که از فروع دین و تکالیف شیعه است.

    گریه و اشک بر حسین(ع)، نوعی بیعت و امضای بیعت با امام و ابراز تنفر و انزجار از دشمنان و قاتلان آن حضرت است.

     رشد فردى، اجتماعی و فرهنگى: یکی از آثار عزاداری برای امام حسین (ع)، ساختن فرد و جامعه بر اساس الگوی عرضه شده توسط اهل بیت (علیهم السلام) است؛ عزاداری از روی شناخت و معرفت و رعایت چارچوب‌های شرعی و عرفى. انجام دادن این عزادارى، افزون بر اینکه در بعد عاطفی و معرفتی، فرد را به ائمه اطهار وابسته می‌کند، فرهنگ زلال اهل بیت و مذهب شیعه را نیز با معرفت و عاطفه به نسل‌های بعدی منتقل می‌کند و این بهترین راه برای حیات فرهنگی مکتب اهل بیت به شمار می‌آید.

     حفظ و ترویج اسلام ناب: عزاداری و گریه بر مصایب امام و یارانش، موجب زنده نگه داشتن راه و هدف نهضت و مکتب حسینی است.

     مجالس عزا، ادامه رسالت پیام‌ رسانان عاشورا؛ امام سجاد(ع) و حضرت زینب (س) است. سوگواری در محرم و گریه بر مظلومیت شهدای کربلا، سلاحی است با فریاد و اعتراض به ستمگران.

     امام خمینی(ره) می فرماید: «محرم،‌ماه نهضت بزرگ سید شهیدان و سرور اولیای خداست که با قیام خود در مقابل طاغوت، تعلیم سازندگی و کوبندگی به بشر داد و راه فنای ظالم و شکستن ستم‌کار را در فدایی دادن و فدایی شدن دانست.»

     مقام معظم رهبرى نیز می فرماید: « امام حسین(ع)، از لحاظ عملی درس بزرگی به همه تاریخ اسلام داد و در حقیقت، اسلام را، هم در زمان خودش و هم در هر زمان دیگری بیمه کرد. هر جا فسادی از آن قبیل باشد، امام حسین(ع) در آنجا زنده است، با شیوه و عمل خود دارد می‌گوید که شما باید چکار کنید. تکلیف این است. لذا باید یاد امام حسین(ع) و یاد کربلا زنده باشد؛ چون یاد کربلا، این درس عملی را جلوی چشم می‌گذارد. واقعه کربلا دانشگاهی است که از طفل شیرخوار تا پیر مرد محاسن سفیدش به بشریت درس آزادگی می آموزد. خون های مطهر امام حسین(ع) و یارانش به اسلام حیات تازه بخشید و زمینه سرنگون شدن دودمان فاسد اموی را فراهم آورد.»

     امام حسین علیه السلام روز دهم محرم سال 61 هجری، در سن 57 سالگی در کربلا به شهادت رسید.

     مرقد ایشان و برادر فداکارش اباالفضل و فرزندان و یارانش در شهر کربلا در عراق قرار دارد. 

     

    محرم از منظر ائمه (علیهم السلام) 

    از امام رضا (علیه السلام)، چنین نقل شده است: «وقتی محرم فرا می‌رسید، پدرم خندان دیده نمی‌شد، حزن و اندوه تا پایان دهه‌ اول بر او غالب بود و روز عاشورا، روز حزن و مصیبت و گریه ایشان بود.» (وسائل الشیعه، ج 5، ص 394، حدیث 8)

     همچنین ایشان درباره‌ عاشورا می‌فرماید: «کسی که عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه‌اش باشد، خداوند قیامت را روز شادمانی و سرور او قرار خواهد داد.» (وسائل الشیعه، ج 5، ص 394، حدیث 7)

     

     اعمال شب اول ماه محرم

    1ـ نماز: این شب چند نماز دارد که یکی از آنها به شرح ذیل است:

    دو رکعت، که در هر رکعت بعد از حمد یازده مرتبه سوره‌ توحید خوانده شود.

    در فضیلت این نماز چنین آمده است: «خواندن این نماز و روزه داشتن روزش موجب امنیّت است و کسی که این عمل را انجام دهد، گویا تمام سال بر کار نیک مداومت داشته است.» (بحارالانوار، ج 98، ص 333)

    2ـ احیای این شب (مصباح المتهجد، ص 783)

    3ـ نیایش و دعا (بحارالانوار، ج 98، ص 324)

     

     روز اول محرم

    اول محرم هر سال اولین روز سال قمری است. از امام محمدباقر(علیه السلام) روایت شده است: «آن کس که این روز را روزه بدارد، خداوند دعایش را اجابت می‌کند، همانگونه که دعای زکریا(علیه السلام) را اجابت کرد.» (8) (وسائل الشیعه، ج 7، ص 347، حدیث 3)

    دو رکعت نماز خوانده شود و پس از آن سه بار دعای زیر قرائت گردد: «اللّهم انت الاله القدیم و هذه سنةٌ جدیدةٌ فاسئلک فیها العصمة من الشیطان و القوَّة علی هذه النّفس الامّارة بالسُّوء؛ بارالها! تو خدای قدیم و جاودانی و این سال، سال نو است، از تو می‌خواهم که مرا در این سال از شیطان حفظ کنی و بر نفس اماره (راهنمایی کننده) به بدی پیروز سازی.» (بحارالانوار، ج 98، ص 334)

     

     روز دوم محرم

    در چنین روزی کاروان امام حسین(علیه السلام) در سال 61 ه‍. ق وارد سرزمین کربلا شد و با ممانعت لشکر حرّ مجبور به توقّف در آنجا گردید. (فرهنگ عاشورا، ص 406)

     

     روز سوم محرم

    از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نقل شده است: «هر کس در این روز روزه بگیرد، خداوند دعایش را اجابت کند.» (عروة الوثقی، ج 2، ص 242)

    در آن روز سپاه عمر بن سعد وارد کربلا شد.

     

     روز چهارم محرم

    بی‌نتیجه بودن مذاکره حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)، با عمر بن سعد برای وادار کردن لشکر وی به ترک جنگ و دعوت او و لشکرش جهت ملحق شدن به سپاه اسلام.

     

     روز هفتم محرم

    روزه گرفتن مستحب است.

     

     روز نهم محرم

    تاسوعای حسینی، روز محاصره‌ امام حسین(علیه السلام) و اصحابش در سرزمین کربلا توسط سپاه شمر. (وسائل الشیعه، ج 7، ص 339، حدیث 1)

     

     اعمال شب عاشورا

    1ـ چند نماز برای این شب در روایات آمده است که یکی از آنها چنین است:

    چهار رکعت نماز که در هر رکعت بعد از سوره‌ حمد، 50 بار سوره‌ توحید خوانده می‌شود. پس از پایان نماز، 70 بار «سبحان الله والحمدالله و لا اله الاّ الله و الله اکبر ولا حول ولا قوة الاّ بالله العلیّ العظیم» خوانده شود. (وسائل الشیعه، ج 7، ص 295، حدیث 4 و 5)

     2ـ احیای این شب کنار قبر امام حسین(علیه السلام) (بحارالانوار، ج 98، ص 340)

     3ـ دعا و نیایش (بحارالانوار، ج 98،‌ص 338)

      

    روز عاشورا

    1ـ عزاداری بر امام حسین (علیه السلام) و شهدای کربلا، در این مورد از امام رضا(علیه السلام) نقل شده است: «هر کس کار و کوشش را در این روز، رها کند، خداوند خواسته‌هایش را برآورد و هر کس این روز را با حزن و اندوه سپری کند، خداوند قیامت را روز خوشحالی او قرار دهد.» (بحارالانوار، ج 98، ص 43، حدیث 5)

    2ـ زیارت امام حسین(علیه السلام) (کامل الزیارات، ص 174، حدیث 5 و 6)

    3ـ روزه گرفتن در این روز کراهت دارد؛ ولی بهتر است بدون قصد روزه، تا بعد از نماز عصر از خوردن و آشامیدن خودداری شود. (وسائل الشیعه، ج 7، ص 338، حدیث 7)

    4ـ آب دادن به زائران امام حسین (علیه السلام)  (کامل الزیارات، ص 174، حدیث 5)

    5ـ خواندن سوره توحید هزار مرتبه (وسائل الشیعه، ج 7، ص 339، حدیث 8)

    6ـ خواندن زیارت عاشورا (کامل الزیارات، ص 174)

    7ـ گفتن هزار بار ذکر «اللّهم العن قتلة الحسین(علیه السلام)» (مفاتیح الجنان، مرحوم شیخ عباس قمی )

       

    روز دوازدهم محرم 

    ورود کاروان اسیران کربلا به کوفه و شهادت حضرت سجاد(علیه السلام) در سال 94 ه‍. ق.

     

     روز بیست و یکم محرم

    1ـ روزه‌ این روز مطلوب است. (بحارالانوار، ج 98، ص 345، حدیث 1)

      

     هر کجا ملک خدا هست، حسینیه توست                  

    هر که را می‎نگرم، شور محرم دارد

    نه محرم نه صفر، بلکه همه دوره سال                      

    کعبه با یاد غمت، جامه ماتم دارد

    روضه خوان تو خدا، گریه کن تو آدم                          

    اشک ارثی است که ذریه آدم دارد

    با تشکر از سازمان تبلیغات اسلامی





  • کلمات کلیدی :

  • ::: جمعه 92/8/17 ::: ساعت 11:24 عصر :::   توسط جلسه قرآن و عترت امام حسن مجتبی ع کاشان به مدیریت آقای حمامی 
    نظرات شما: نظر

    فضیلت شب و روز  بیست و پنجم (دحو الارض)


    دحو الارض (یعنى پهن شدن زمین از زیر خانه کعبه بر روى آب) و از لیالى شریفه است که رحمت خدا در آن نازل مى‏شود و قیام به عبادت در آن اجر بسیار دارد.
    از حَسَن بن على وَشّا روایتست که گفت: من کودک بودم که با پدرم در خدمت امام رضاعلیه السلام شام خوردیم در شب بیست و پنجم ماه ذى‏القعده پس فرمود که امشب حضرت ابراهیم ‏علیه السلام و حضرت عیسی ‏علیه السلام متولّد شده ‏اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است پس هر که روزش را روزه بدارد چنان است که شصت ماه را روزه داشته باشد و به روایت دیگر است که فرمود در این روز حضرت قائم ‏علیه السلام قیام خواهد نمود

    دوستان پارسی بلاگ  طبق روایات در طول سال چهار روز از سال است که روزه اش برابر با 60 سال روزه است یکی از این چهار روز روز 25 ذالقعده میباشد پس فرصت را غنیمت بشماریم  التماس دعا

    و در هر یک از این ایام اربعه، به وظیفه آن روز از نماز و دعاء مأثور، و زیارت که در خصوص آن روز وارد باشد قیام نمودن، سبب آن می‏شود که کرام الکاتبینْ آن شخص را از اصفیاء متعبّدین و اولیاء مقرّبین جناب مقدّس الهی بنویسند.

    یوم دَحْو الارض

    یکی از ایام اربعه، یوم دحو الأرض است و آن روز بیست و پنجم ماه ذی القعده الحرام است.  


    در این روز بعد از طلوع آفتاب، غسل کردنْ سنّت مؤکّده و کفّاره گناهان است. در روایت اسحاق بن عبداللّه‏ از امام هادی علیه‏السلام وارد شده، که روز بیست و پنجم ماه ذی‏ القعده روزی است که اللّه‏ سبحانه و تعالی، جِرم زمین را از زیر کعبه مکرّمه بگسترانیده و پهن کرده است و کشتی نوح نبی از آسیب طوفان در این روز نجات یافته، بر کوه جودی در زمین کوفه قرار گرفته است و صیام این روز، کفّاره هفتاد سال است. یعنی تارک الصوم هفتاد ساله را صیام این روز کفّاره است.


    یوم الغدیر

    دوم، یوم الغدیر است، و آن هجدهم ماه ذی الحجّه الحرام است

      که سیّد المرسلین صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله ، أمیرالمؤمنین و یعسوب المسلمین علیّ بن ابیطالب علیه ‏السلام را در این روز در بازگشت از حجّه الوداع، در موضع غدیر خمّ به خلافت و نیابت و وصایت خود نصب فرمود. و این روز، عیدِ عظیم و اعظم اعیاد مسلمین است و از زمان رسول اللّه صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله تا زمان حاضر چنین مستمر و در کتب حدیث موافقین و مخالفین شیعه، به همین طریق محفوظ بوده است.

    یوم المولود

    سوم، یوم المولود است که روز ولادت کریمِ شریف خاتم‏الأنبیاء و سیّد المرسلین بوده و آن روز هفدهم ماه ربیع‏ الأوّل است.

    یوم المبعث

    چهارم، یوم المبعث است، که اوّلِ بعثت خاتم ‏الأنبیاء به رسالت تامّه و سفارت خاتمه جامعه در این روز بوده است و به جنّ و انس برای اکمال دین و اتمام شریعتْ مبعوث شده است و آنْ روز بیست و هفتم رجب المُرَجَّب است.
    این چهار روز در فضل و منزلتْ پنجم ندارد. زهی سعادتمند بنده‏ای که قدر شرفِ این ایام را دانسته و حقّ کرامت آن‏ها را شناخته، در طهارت ظاهر و باطن خود کوشیده، در وظایف اعمال و آداب مذکوره، تقصیر و مسامحه جایز ندارد.

     

    با تشکر از هیت اینترنتی محبان اهلبیت

     





  • کلمات کلیدی :

  • ::: دوشنبه 92/7/8 ::: ساعت 1:34 عصر :::   توسط جلسه قرآن و عترت امام حسن مجتبی ع کاشان به مدیریت آقای حمامی 
    نظرات شما: نظر

    افسران - میلاد امام رضا (ع)مبارک





  • کلمات کلیدی :

  • ::: سه شنبه 92/6/26 ::: ساعت 1:41 صبح :::   توسط جلسه قرآن و عترت امام حسن مجتبی ع کاشان به مدیریت آقای حمامی 
    نظرات شما: نظر

    یک روز، مرحوم آیت الله میرزا احمد مجتهدی تهرانی که خدا ایشان را غریق رحمت واسعه ی خویش نماید ؛ با حالی خاص به بیان یک روایتی پرداختند   

    .ایشان فرمودند :روزی فردی آمد خدمت امام معصوم ( امام باقر و یا امام صادق علیهما السلام که تردید از بنده می باشد ) و به ایشان عرض کرد :
    اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند ، عاقبتش چگونه خواهد بود ؟
    امام در پاسخ به وی فرمودند :
    خداوند به او یک بیماری عطا می نماید تا سختی های آن بیماری کفاره ی گناهانش شود.
    آن مرد دو مرتبه پرسید : اگر مریض نشد چه ؟
    امام مجدد فرمودند : خداوند به او همسایه ای بد می دهد تا اورا اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه ، کفاره ی گناهانش شود .
    آن مرد گفت : اگر همسایه ی بد نصیبش نشد چه ؟
    امام فرمودند : خداوند به او دوست بدی می هد تا وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد ، کفاره ی گناهان دوست ما باشد .
    آن مرد گفت : اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه ؟!
    امام فرمودند : خداوند همسر بدی به او میدهد تا آزار های آن همسر بد ، کفاره ی گناهانش شود .
    آن مرد گفت :اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه ؟
    امام فرمودند : خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می فرماید .
    بازهم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت : و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه ؟
    امام فرمودند :
    به کوری چشم تو ! ما او را شفاعت خواهیم کرد/

     

     





  • کلمات کلیدی :

  • ::: یکشنبه 92/6/24 ::: ساعت 10:18 عصر :::   توسط جلسه قرآن و عترت امام حسن مجتبی ع کاشان به مدیریت آقای حمامی 
    نظرات شما: نظر
    -

    - -
    مشاهده و دریافت  کد
    - کاشان تفسیر -
    جلسه قرائت قرآن و عترت کاشان
    کد لوگوی ما
    + جلسه هفته آینده تاریخ 92/9/4 منزل آقای سمایی واقع در بلوار مادر خواهدبود درضمن تفسیر سوره معراج توسط حجه الاسلام اسلامی تبار در مسجد آیت الله رضوی کاشان شروع شده جمعه شبها بعداز نماز مغرب و عشا +
    *** ****